چطور آسیب های طلاق را برای کودکان کم کنیم

  1. 1- مکان ثابتی را برای زندگی کودک بعد از جدایی تان در نظر بگیرید. اگر به طور پی در پی او را میان خانه خود، همسرتان یا پدربزرگ و مادربزرگ کودک جا به جا کنید، اجازه نخواهید داد او به ثبات برسد و از این بحران بگذرد. از آن مهم تر اینکه به فرزندتان حس بی تعلقی و خانواده نداشتن می دهید و این حس برای همه عمر روی روابط عاطفی او با دیگران تأثیر می گذارد.

 

 

2- به طور منظم و هفتگی با کودک دیدار داشته باشید. نگذارید فاصله دیدارهایتان به حدی شود که او از دلتنگی افسرده شده یا شما را فراموش کند.

 

 

3- به کودک توضیح دهید که در جدایی شما مقصر نیست. گاهی اوقات پدر و مادر با گفتن اینکه به خاطر تو جدا شدم تا راحت شوی، یا به خاطر تو این همه سال تحمل کردم، به کودک احساس گناه و عذاب وجدانی را می دهند که به هیچ عنوان مسئول آن نیست و این حس منفی همیشه او را سرخورده و بی اعتماد به نفس خواهد کرد.

 

 

4- وظایف والد بودن خود را انجام دهید و آن را به گردن والد دیگر نیندازید. بگذارید فرزندتان بداند که اگر با یکی از والدینش زندگی می کند، هنوز والد دیگر در زندگی اش نقش حمایتی دارد و می تواند از عاطفه و حمایت او برخوردار شود.

 

 

5- قبل از ازدواج مجدد حتماً کودک را در جریان بگذارید و پای او را از زندگی جدیدتان به کل قطع نکنید.

 

 

6- پیش فرزندتان به هیچ وجه از همسر خود بدگویی نکنید حتی اگر نیت تان آگاه کردن کودک از دلایل جدایی یا واقعیت ها باشد. یادتان باشد دلایل شما برای جدایی به کودکتان مربوط نمی شود؛ لااقل تا وقتی که بزرگ نشده و خودش تمایل به دانستن ندارد.

 

 

7- یارکشی نکنید و برای جدا کردن کودک از خانواده طرف مقابل تلاشی نداشته باشید. فرزندتان را مثل یک وسیله میان خود تقسیم نکنید و بدانید هر حرکت شما برای همیشه در ذهن کودک ثبت می شود.

 

 

8- کودک را تبدیل به ابزار جاسوسی نکنید یا از او برای فرستادن پیغام و پسغام بهره نبرید.

 

 

9- دلسوزی بیش از حد نداشته باشید و کودک را لوس نکنید. گاهی عذاب وجدان شما ممکن است منجر به رفتارهای خارج از قاعده شده و کودک را زیادی متوقع یا ناتوان بار بیاورد. به استانداردهای تربیتی خود حتی بعد از جدایی هم پایبند باشید.

 

 

10- برای سبک شدن خود، پیش فرزندتان درددل نکنید و او را به چشم سنگ صبور خود نبینید.